Makłowicz zabrał widzów Dzień Dobry TVN nad Adriatyk, a dokładnie do dalekiej Dalmacji, czyli części Chorwacji. Tutaj znajduje się mikrokosmos Roberta. I to tutaj kucharz pomieszkuje już od 9 lat. To właśnie nam zdradził, jakie miejsca warto zwiedzić, aby zjeść najsmaczniej jak to tylko możliwe. Robert Makłowicz o ChorwacjiRobert Makłowicz od 9 lat żyje pomiędzy Chorwacją a Polską. Przed wakacjami wyrusza z rodzinnego Krakowa do Dalmacji, na półwysep Pelješac, gdzie ma dom. Spędza tam 3-4 miesiące, poznając od lat regionalną kuchnię, tradycje kulturowe oraz zabytki. Pierwszy przystanek na restauracyjnej mapie to lokal, w którym kucharz sam łowi owoce morza i ryby, i sam je przygotowuje. Co ciekawe okolica domu Makłowicza jest niemalże pusta. Brak turystów spowodowany jest jednak nie tylko południe Europy, nie tylko Dalmacja, są poza sezonem niemalże puste. Bardzo mało ludzi tu mieszka. W sezonie się zapełnia, ten niby się zaczął, ale nadal jest pusto ze względów epidemicznych. W każdym razie tutaj jest bezpiecznie, nie trzeba chodzić w maskach, dlatego Dalmacja serdecznie was zaprasza- zachęcił Robert. Makłowicz odwiedził również tzw. „Małe morze”, czyli zatokę w głębi lądu. Tutejsze wody słyną z hodowli ostryg i muli. Jak twierdzą znawcy, miejscowe ostrygi należą do najlepszych na świecie, bo przetrwał tutaj gatunek ostrygi europejskiej - wyjaśnił uraczył się omawianymi ostrygami. Są one dużo mniejsze niż te pacyficzne, ale za to ich smak rekompensuje rozmiar. Obejrzyjcie cały materiał Roberta prosto z Chorwacji. Zobaczycie nie tylko wspaniałe widoki, ale także pięknie przyrządzone potrawy. Robert Makłowicz o Chorwacji w czasie pandemiiTen rok jest szczególny ze względu na pandemię. Mimo to Robert zdecydował się pojechać do ukochanej Chorwacji, choć podróż znacznie się wydłużyła. Musiał nadłożyć 600 km, jadąc przez Niemcy, a nie przez Czechy, w których granice były niebawem odwiedzą synowie oraz żona. Będą – jak co roku – łączyć przyjemne z pożytecznym: tzn pracę i wakacje. Robert pragnie także napisać książkę, a dokładnie chce wznowić zbiór reportaży „Cafe Museum” (zbiór reportaży poświęconych kulturze Austro-Węgier). Być może uzupełni go nowymi historiami widzianymi „od kuchni”. Podczas rozmowy z prowadzącymi Dzień Dobry TVN Makłowicz kilkakrotnie zachęcił do przyjazdu do Chorwacji, która jest teraz niezwykle opustoszała, a więc także bezpieczna. Robert w swoim raju zamierza spędzić kilka najbliższych miesięcy, czego niewymownie mu zazdrościmy i z niecierpliwością czekamy na opowieści z tej podróży. Obejrzyjcie całą wideorozmowę z Makłowiczem prosto ze słonecznej Chorwacji. Zobacz także:Nie oglądałeś Dzień Dobry TVN na antenie? Pełne odcinki znajdziesz w serwisie Anna MierzejewskaReporter: Robert Makłowicz

W tym odcinku pokazujemy Wam jak wygląda proces zakupu nieruchomości w Chorwacji krok po kroku.Cieszymy się na wszystkie Wasze komentarze i łapki w górę!Pozd

Chorwacja potrafi zaskoczyć każdego. Przekonał się o tym nawet Robert Makłowicz, który ten kraj zna niemal jak własną kieszeń. Dziennikarz był zszokowany tym, co zobaczył na Bałkanach. Opublikował zdjęcia z kraju, które wywołują wśródChorwacja to kraj, w którym obecnie przebywa znany dziennikarz Robert Makłowicz. Popularny krytyk kulinarny nie ukrywa, że kraj leżący na Półwyspie Bałkańskim zajmuje szczególne miejsce w jego sercu. Chociaż Makłowicz zna Chorwację jak własną kieszeń - ma nawet własny dom w Dalmacji - to nie spodziewał się widoków, jakie zastał. Swoim zdziwieniem podzielił się również z fanami za pośrednictwem mediów od dziś wiadomo, że Chorwacja jest krajem uwielbianym przez Polaków, którzy tłumnie wybierają się na Półwysep Bałkański w sezonie letnim. Tam korzystają z urlopu, ciesząc się śródziemnomorskim klimatem. W tym roku jednak dało się to szczególnie odczuć. Obywatele Polscy, którzy akutalnie przebywają w Chorwacji, ruszyli do lokali wyborczych w związku z dzisiejszymi wyborami prezydenckimi. Kolejki są ogromne, co możemy zauważyć na zdjęciach udostępnionych przez Roberta pełna kolejek pod lokalami wyborczymiChorwacja to jeden z regionów, w którym dzisiaj mnóstwo Polaków oddaje głosy w wyborach prezydenckich. W kolejce ustawił się także Robert Makłowicz, który aktualnie przebywał w swojej posiadłości na półwyspie Pelješac. Dziennikarz stał w kolejce kilka godzin. Popularny krytyk kulinarny zrobił zdjęcia zgromadzonych wyborców, relacjonując czas oczekiwania. Wiele wskazuje na to, że frekwencja jest wysoka także za W Splicie szaleństwo, kolejka do urny na 6 godzin - pisze na swoim Już szósta godzina czekania, ale warto! Ukłony niziutkie dla wszystkich we wszystkich dzisiejszych kolejkach wyborczych! - dodaje w kolejnym Chorwacja zazwyczaj kojarzy się z wypoczynkiem, dzisiaj prawdopodobnie przebywający tam Polacy rozmawiają tylko na jeden temat. W kolejkach w Splicje, jak relacjonuje Robert Makłowicz, spędza się nawet 6 godzin. Ulice jednej z najpopularniejszych chorwackich miejscowości rozbrzmiewały polskim językiem. Pod zdjęciem udostępnionym przez dziennikarza pojawiło się też wiele entuzjastycznych i pozytywnych komentarzy. W innym z naszych artykułów pisaliśmy również o rekordzie, który mógł paść w polskich chcielibyście podzielić się historią ze swoich wakacji, rachunkiem z turystycznego miejsca, bulwersującą lub interesującą sytuacją, która Was spotkała lub której byliście świadkami podczas urlopu, zapraszamy do wysyłania wiadomości na adres: redakcja@

Z dziennikarzem, pisarzem, podróżnikiem i krytykiem kulinarnym o życiu między Krakowem a AdriatykiemGdy myśli pan "mój dom", to właściwie o jakim miejscu? Zawsze myślałem, że tworzy go cała środkowa Europa, z której wywodzi się moja bliższa i dalsza rodzina. Teraz moje rozumienie tego pojęcia o tyle się skonkretyzowało, że mieszkam i w Krakowie, i w Dalmacji. Mój dom to dziś przestrzeń rozpięta pomiędzy Krakowem a na Węgrzech się pan nie zadomowił? Przecież tam także jakiś hektar należy do pana?Ale dom w tym węgierskim przypadku to za dużo powiedziane. Parę lat temu kupiliśmy z żoną zrujnowane gospodarstwo w znanych ze znakomitych win okolicach Badacsony, czyli krainie wulkanicznych wzgórz po północnej stronie Balatonu. Ale tam mieszkać się nie da, bo to tylko stare, zrujnowane gospodarstwo. Koncentruję się więc na Krakowie i to pańskie wejście w nieruchomości czemu służyło?Od lat marzyłem, żeby móc rozpiąć swe życie między różnymi, także klimatycznie, krajami. Przez lata wydawało mi się to nic racjonalnego, np. wyrachowania inwestycyjnego, w tych zakupach nie było? Niewątpliwie były to też inwestycje, zwłaszcza w wypadku ziemi na Węgrzech. Kosztowała konkretne pieniądze, ale dużo taniej niż koło Krakowa. Zawsze chciałem mieć coś na południe od Karpat. Byłem święcie przekonany, że na Chorwację mnie nie stać, bo znałem tylko ceny ziemi nad morzem. Podkuliłem więc ogon i wtedy trafiła się okazja na Węgrzech: kawał ziemi z chałupą do rozbiórki. Kiedy dostałem kosztorys budowy nowego domu, to złapałem się za głowę, bo koszt przekraczał o połowę kredyt, jaki wziąłem na ten cel. Jeszcze rozmawiałem z architektem, a żona już grzebała w internecie. Ku naszemu zdumieniu okazało się, że w Dalmacji, o ile człowiek nie chce mieszkać na samym brzegu Adriatyku, ceny są dużo niższe niż w Polsce. Tak zatem w ramach naszego kredytu stać nas było na dom, którego nie trzeba remontować, i wiosną 2009 kupiliśmy coś takiego na półwyspie Pelješac, parędziesiąt kilometrów na północ od można naprawdę mieszkać w dwóch tak odległych domach?Odległych...? Tam jedzie się z Krakowa tak samo długo jak do Koszalina. Niemal do końca wygodną autostradą. Te 1300 km to tylko jeden dzień dość męczącej podróży. Ale to miejsce idealne na moją starość: ciepło, oliwki, mule, ostrygi, wino. Poza tym stosunki między ludźmi są tam tak cudownie archaiczne. Ludzi jest tam bardzo mało. Cała Dalmacja, czyli ten kawał między Zadarem na północy a Dubrownikiem na południu, ma znacznie mniej mieszkańców niż Kraków. Na Pelješacu praca jest tylko w sezonie turystycznym. Poza tym można tam uprawiać wino, doglądać gajów oliwnych albo łowić ryby. Ci nieliczni ludzie, którzy tym wszystkim się tam zajmują, są przez większość roku niezwykle złaknieni innych musiał się pan zatem specjalnie starać, by wrosnąć w to środowisko?Zostałem raczej w nie wciągnięty. W mojej wiosce mieszkają dwie rodziny i jedna staruszka. Dla nich jest wielką gratką, kiedy pojawia się ktoś nowy, w dodatku jeśli da się z nim porozumieć. A chorwacki to nie węgierski i na słowiańskiej bazie można się szybko uczyć języka. W rozmowach z tymi ludźmi zawsze uderza mnie, że oni naprawdę interesują się tym, co u mnie słychać, jak żyję. To nie są zdawkowe pytania, tylko takie pierwotne pragnienie rozmowy i przejęcie się drugim człowiekiem. Nie ma mnie przecież tam przez znaczną część roku, bo moje dzieci ciągle objęte są obowiązkiem szkolnym i wypełniają go w Krakowie. Spędzam tam więc jakieś trzy miesiące. Nasz dom stoi wśród winnic, do morza jest parę kilometrów, ale mamy widok na góry. To kompletna wiocha, ale cudowne miejsce. Podkreśla pan często historyczne związki Polski z krajami, które należały do Austro-Węgier. Czy przeciętni mieszkańcy Chorwacji też przywiązują do nich wagę? Bardzo wielką. One im imponują. Dla Chorwatów podkreślanie tysiącletniej unii z Węgrami, związków z Wiedniem i koneksji Dubrownika z Wenecją to okazja, by odróżnić się od reszty bałkańskiego poturczonego tygla. Bo to nie są takie Bałkany jak w sąsiednich Serbii czy Bośni. To przede wszystkim Europa Środkowa i Śródziemnomorze. A Polacy jeżdżą do Chorwacji od bardzo dawna. Na przykład na pamiątkę pobytu Stanisława Witkiewicza w Lovranie na Istrii, zakończonego zresztą śmiercią artysty, kilka lat temu odsłonięto tam tablicę, a w trakcie uroczystości przygrywała góralska kapela z Zakopanego. Jako jeden z prekursorów dziennikarstwa kulinarnego ma pan poczucie sukcesu w zmienianiu polskich upodobań kulinarnych?Kiedy patrzę, że ciągle dominuje schabowy i pomidorowa, to połowicznego. Na pewno niesamowicie poprawiła się nasza świadomość kulinarna. Przez pierwsze lata po 1989 r. wmawiano nam, że pazerni kapitaliści wciskają nam na siłę te parmezany, krewetki i wina. Wystarczy poczytać reklamy sprzed II wojny, by zobaczyć, że na rogu Wiślnej i św. Anny w Krakowie, przed 1939 r. był lokal, w którym dwa razy w tygodniu podawano świeże ostrygi prosto z ofertyMateriały promocyjne partnera

Robert Makłowicz to już osobowość - ikona. Nie znać tego podróżnika, kucharza i jego kultowego głosu to tak, jakby... nie znać kultury polskiej! Robert Makłowicz udziela wywiadu Źródło: PAP"Szukaliśmy czegoś w głębi lądu, gdyż nad samym morzem ceny są o wiele wyższe. Wytypowano zatem wstępnie kilka propozycji i wyruszyliśmy z agentem w trasę. Zobaczyłem pierwszy dom, drugi, trzeci… Kiedy pokazano mi czwarty, na półwyspie właśnie, od razu poczułem, że trafiłem. Stuletnia budowla z kamienia w maleńkiej wiosce, można tu mieszkać tygodniami i widywać w tym czasie zaledwie garstkę sąsiadów. Po prostu koniec świata" - wyznaje podróżnik w rozmowie dla magazynu "Wiatr".ROBERT MAKŁOWICZ DALMACJA odc. 2 "Dalmacja, moje miejsce"Jak rozpoczyna dzień w "magicznej krainie"? Oczywiście filiżanką mocnej kawy i pięknymi widokami na tle wschodzącego słońca! Klimat śródziemnomorski sprzyja celebracji poranków, ale też lenistwu..."Klimat to leniwy, niespieszny, po prostu południowy. A latem to już najmniejsza banalna czynność, choćby wyjazd na zakupy spożywcze, jest ogromnym przedsięwzięciem. By coś naprawdę zrobić, trzeba się zerwać o świcie albo czekać do zmierzchu. Ale pisze się świetnie. Chowam się ze stoliczkiem pod migdałowcem, sączę gemiszt, czyli białe wino z wodą sodową, słucham cykad i piszę" - dodaje o wakacyjnym życiu podróżnika dowiedziecie się z jego książek, ale też kanału na platformie Youtube! Właśnie tam zobaczycie, gdzie i jak mieszka, poznacie jego zwyczaje, ulubione potrawy i pejzaże, którymi tak się zachwyca. Oceń jakość naszego artykułu:Twoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści.

Zdjęcia Roberta i Agnieszki możecie zobaczyć w naszej galerii. Widok Makłowiczów to z pewnością duże zaskoczenie dla wielu osób, ponieważ para rzadko pojawia się razem w programach telewizyjnych czy na różnych wydarzeniach. Robert Makłowicz i Agnieszka Makłowicz. Robert Makłowicz i jego żona Agnieszka, screen Pytanie na śniadanie. .