SKŁADNIKI. Zrywaj same główki mniszka, bez ogonków, przed południem w słoneczny dzień. Ułóż je na białym papierze (polecam ręczniki kuchenne papierowe), aby wyszły z nich wszystkie owady. Moje mniszki leżą sobie około godziny To zwykle wystarcza, by "towarzystwo" opuściło lokal. * 1 litr kwiatów mlecza (około 400 kwiatków)
Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść data publikacji: 12:18, data aktualizacji: 13:28 Konsultacja merytoryczna: Lek. Aleksandra Witkowska ten tekst przeczytasz w 4 minuty Syrop z mniszka to specyfik o działaniu przeciwzapalnym i przeciwwirusowym. Bardzo często stosowany jest w przypadku bólu gardła, a także kaszlu. Doskonale sprawdzi się również jako lek na dolegliwości żołądkowe i na infekcje skórne. Syrop z mniszka lekarskiego zawiera wiele cennych witamin oraz minerałów. Dowiedz się, w jaki sposób zrobić syrop z mniszka – doskonałe lekarstwo na wiele dolegliwości! Bogdan Borkowski / iStock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Syrop z mniszka lekarskiego – przepis Syrop z mniszka lekarskiego Syrop z mniszka lekarskiego – przepis Niewiele osób wie, że syrop z mniszka lekarskiego ma również właściwości przeciwmiażdżycowe i żółciopędne. Mówiąc o przepisie na syrop z mniszka, należy wspomnieć o zbiorach kwiatów. Kwiaty powinno się zbierać w maju. To właśnie wtedy są najbardziej dojrzałe i nie są gorzkie. Kwiaty zbiera się w słoneczny dzień – przed południem, gdy są najbardziej otwarte. Zebrane kwiaty należy przebrać i usunąć z nich ewentualne owady. Pomoże w tym ułożenie kwiatów na białym papierze. Dzięki temu łatwiej można je zauważyć. Do przygotowania syropu potrzebujesz: 1 litra kwiatów, 2 cytryn, 1 litra wody, 1 kg cukru. Wszystkie przebrane kwiaty włóż do garnka i zalej zimną wodą. Teraz gotuj na niewielkim ogniu przez około 15 minut. Po tym czasie odstaw garnek w chłodne miejsce. Powinien stać tam dobę. Po upływie 24 godzin odcedź wywar przez sito i dodaj do niego sok z cytryn oraz cukier. Następnie gotuj syrop na małym ogniu do momentu aż otrzymasz konsystencję podobną do miodu. Syrop możesz przelać do słoiczków. Pamiętaj, że termin ważności wynosi kilka miesięcy. Syrop z mniszka lekarskiego marki Szczepanówka kupisz w gotowej formie na Medonet Market. Mimo tego, że syrop z mniszka lekarskiego kojarzony jest głównie z leczeniem kaszlu, ma także inne właściwości lecznicze. Syrop z mniszka lekarskiego to ogromny zastrzyk witamin. W jego składzie znajdziemy nie tylko witaminę C, ale także A oraz D. Nie brakuje w nim również witamin z grupy B. Korzystnie wpływają one na układ nerwowy i usuwają toksyny z organizmu. Syrop z mniszka lekarskiego to również źródło minerałów. W jego składzie znajdziemy potas, magnez, żelazo, krzem. Dzięki nim syrop wspomoże układ pokarmowy i odpornościowy. W syropie z mniszka znajdziemy spore ilości asparaginy. Jest to aminokwas, który pobudza pracę mózgu. Syrop z mniszka potrafi załagodzić infekcje układu moczowego. Istnieje możliwość przygotowania syropu z mniszka lekarskiego bez gotowania i bez białego cukru. Można wykorzystać ksylitol. Przepis nieco różni się od tego standardowego. Potrzebny nam będzie wyparzony słoik. Układamy w nim warstwowo kwiaty. Warstwę o grubości około 2 cm posypujemy ksylitolem. Czynność powtarzamy aż do wypełnienia całego słoiczka. Wypełniony po brzegi słoik odstawiamy w słoneczne miejsce. Dzięki temu cukier się rozpuści. Tak przygotowany syrop gotowy jest po około 7-10 dniach. Warto spróbować wszystkich dostępnych metod i wybrać tę, która najbardziej nam odpowiada. Syrop z mniszka lekarskiego to doskonały lek, który z powodzeniem zastąpi farmakoterapię. Czasami warto sięgnąć po łatwiejsze i naturalne rozwiązania! Gotowy Syrop z kwiatu mniszka z witaminą C marki Herbapol znajdziesz na Medonet Market. Chcesz skorzystać z prozdrowotnych właściwości mniszka? Możesz wykorzystać nie tylko kwiat, ale również jego korzeń. Korzeń mniszka zaparzysz i zrobisz z niego herbatkę. Medonet Market oferuje również suplement diety z wyciągiem z korzenia mniszka lekarskiego w formie kapsułek. Syrop z mniszka lekarskiego Jeśli nie masz czasu na przygotowanie syropu domowej roboty, sięgnij po gotowy! Znajdziesz go w sklepach zielarskich. Warto przestrzegać dawkowania. Zaleca się stosowanie 2-3 łyżeczek dziennie. Niektórzy dodają go do herbaty. Doskonale sprawdzi się jako zamiennik miodu, którym posmarujemy kromkę chleba. Należy zaznaczyć, że syrop z mniszka lekarskiego nie jest polecany każdemu. Powinny na niego uważać osoby, które zmagają się z wrzodami żołądka lub z nadkwasotą. Z kolei osoby cierpiące na niedrożność jelit lub dróg żółciowych przed zastosowaniem powinny poradzić się lekarza. Syrop z mniszka lekarskiego jest bardzo słodki, dlatego nie jest polecany diabetykom. Jeśli jednak chorujesz na cukrzycę i chcesz korzystać z cudownych właściwości mniszka lekarskiego, sięgnij po napar. Poza tym taki syrop może być stosowany przez osoby dorosłe oraz dzieci. W naszym kraju mniszek lekarski uznawany jest za chwast, jednak można z niego wyczarować cudowne lekarstwo. Warto zawsze mieć go w apteczce i zareagować już w momencie pojawienia się pierwszych objawów choroby. Należy jednak pamiętać, że w przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy jak najszybciej pójść do lekarza. Kwiat mniszka lub Liść mniszka w postaci suszu do przygotowania herbatki kupisz na Medonet Market. Warto również wypróbować ekologiczny sok z mniszka lekarskiego. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na gdzie uzyskasz pomoc online - szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. Teraz z e-konsultacji możesz skorzystać także bezpłatnie w ramach NFZ. syrop z mniszka ból gardła mniszek lekarski kaszel witaminy i minerały witamina c witamina A żelazo potas krzem magnez przeziębienie odporność infekcje układu moczowego Syrop z mniszka - przepis na syrop, właściwości lecznicze, zastosowanie. Dlaczego warto pić syrop z mniszka? Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) jest niewielką rośliną z rodziny astrowatych, pospolicie porastającą tereny naszego kraju i znaną chyba przez wszystkich... Korzeń mniszka Mniszek pospolity to określenie roślin z rodzaju mniszek, stanowiące nazwę zbiorową drobnych gatunków bądź odnoszące się do jednego gatunku występującego na... Mniszek lekarski - właściwości i zastosowanie. Na co pomaga syrop z mniszka lekarskiego? Mniszek lekarski lub mniszek pospolity to powszechnie występujący chwast, który od dawna znany jest w medycynie ludowej i wykorzystywany do zapobiegania różnym... Mniszek lekarski - wygląd, właściwości, działanie Mniszek lekarski to pospolita roślina porastająca łąki, polany, trawniki, pobocza dróg. Jest uważana za uciążliwy chwast, gdy rośnie na zadbanym trawniku.... Jagoda kamczacka - wartości odżywcze, właściwości i zastosowanie [WYJAŚNIAMY] Jagoda kamczacka to łatwy do uprawy krzew o owocach przypominających borówkę amerykańską. Napary, konfitury i nalewki zarówno z kwiatów, jak i owoców jagody...
Potrzebujemy soku z aloesu (ok. 1/4 szklanki), soku z cytryny, łyżkę miodu. Mieszankę wcieramy w skórę głowy i trzymamy przez ok. 30 minut – do godziny. W pielęgnacji włosów świetnie sprawdzi się także miodowa płukanka. Do 0,5 l. wody dodajemy łyżkę miodu i łyżkę octu jabłkowego.
Każdy miłośnik miodu lub osoba, która dopiero zaczyna słodka przygodę zwrócił pewnie uwagę na to, że miód czasami występuje w formie płynnej a czasami w formie stałej. Zależne jest to przede wszystkim od rodzaju miodu, czasu w jakim był zbierany oraz zawartości składników, w tym cukrów. Wśród wielu osób funkcjonuje przekonanie, że miód który występuje w formie skrystalizowanej/stałej jest fałszywy. Nic bardziej mylnego! Każdy prawdziwy, naturalny miód musi prędzej czy później skrystalizować – wyjątkiem może być miód akacjowy, który bardzo długo pozostaje w formie płynnej. Krystalizacja miodu pszczelego Miód pszczeli może występować zarówno w formie płynnej – patoka oraz w formie stałej – krupiec. Naturalny miód pszczeli tuż po zebraniu pozostaje w formie płynnej. Następnie stopniowo gęstnieje i zmienia się w formę stałą. Proces zmiany konsystencji miodu jest zależny od wielu czynników. Miód pszczeli stopniowo mętnieje, aż w końcu staje się zupełnie skrystalizowany. Należy pamiętać, że zmiana konsystencji miodu w żadnym stopniu nie zmienia jego właściwości chemicznych – miód skrystalizowany posiada takie same właściwości zdrowotne jak miód w formie płynnej. Krystalizacja miodu to proces w 100% naturalny i pożądany, skrystalizowany miód oznacza, ze produkt jest dobry i nie zafałszowany. Jeśli chodzi o spożywanie patoki lub krupca – to naprawdę tylko od konsumentów i ich upodobań zależy jaki miód należy wybrać. Są osoby, które zdecydowanie wolą miód płynny – polecamy im więc np. miód akacjowy, który długo pozostaje płynny. Oczywiście krupiec można podgrzać, aby uzyskać płynna konsystencję – należy jednak pamiętać, że temperatura podgrzania nie może być wyższa niż 40C Celsjusza, ponieważ wtedy miód traci właściwości lecznicze. Miody krystalizują – zmieniają swoją formę z płynnej na stałą – ponieważ posiadają specyficzny skład chemiczny. O zachodzeniu procesu krystalizacji decyduje w dużej mierze zawartość glukozy i fruktozy. I tak, miody z dużą zawartością glukozy będą krystalizowały zdecydowanie szybciej, np. miód rzepakowy. Z kolei miody, które zawierają w sobie duże ilości fruktozy, znacznie dłużej pozostają płynne – np. miód akacjowy. Czy prawdziwy miód się krystalizuje? Tak, prawdziwy naturalny miód pszczeli, prędzej czy później, musi ulec procesowi krystalizacji. Wśród sporej liczby miłośników miodu funkcjonuje błędna teoria, jakoby miód skrystalizowany był zepsuty luz zafałszowany. Nic bardziej mylnego. To właśnie miód, który cały czas pozostaje w formie płynnej powinien wzbudzić nasze podejrzenia. Czy każdy miód się skrystalizuje? Tak, każdy miód powinien ulec procesowi krystalizacji. Jednak czas w jakim krystalizacja ma miejsce zależy od bardzo wielu czynników, takich jak przede wszystkim rodzaj miodu, zawartość glukozy, zawartość fruktozy czy czas zbioru. Po jakim czasie miód się krystalizuje? Proces krystalizacji miodu to pojęcie bardzo złożone i może przebiegać bardzo różnie w zależności od rodzaju miodu. Dla przykładu: - miód rzepakowy krystalizuje bardzo szybko, ponieważ zawiera w sobie dużo glukozy – może przejść z formy płynnej w stałą nawet już po kilku dniach - miód akacjowy zawiera w sobie bardzo dużo fruktozy, więc może skrystalizować nawet po roku Jak długo krystalizuje się miód? Proces krystalizacji miodu zależy przede wszystkim od jego rodzaju. Miód może przechodzić ze stanu płynnego do stanu skrystalizowanego od kilku dni – między innymi miód rzepakowy czy wielokwiatowy - do nawet roku w przypadku miodu akacjowego. Czy istnieje miód, który się nie krystalizuje? Każdy prawdziwy i naturalny miód pszczeli powinien się skrystalizować. Proces może ten trwać od kilku dni nawet do roku w zależności od rodzaju miodu. Miody, które nie ulegają krystalizacji są w reguły zafałszowane i sztuczne. Wyjątek może stanowić tutaj miód akacjowy, który ze względu na dużą zawartość fruktozy bardzo długo pozostaje płynny, ale finalnie i tak krystalizuje. Dekrystalizacja miodu, czyli jak rozpuścić miód? Dekrystalizacja miodu jest procesem powszechnie znanym wszystkim miłośnikom miodu. Rozpuścić można praktycznie każdy rodzaj miodu. Należy jednak pamiętać, że temperatura podgrzewania miodu nie może być wyższa niż 40Celsjusza. W przeciwnym razie miód pszczeli traci wszystkie swoje prozdrowotne właściwości. Słoik z miodem należy umieścić w ciepłej wodzie – najlepiej w temp. Około 25-30 stopni Celsjusza i powoli mieszać drewnianą łyżeczką, aż do całkowitego upłynnienia miodu. Każdy naturalny miód pszczeli w miarę upływu czasu powinien ulec procesowi krystalizacji. Nie krystalizują jedynie miody sztuczne lub zafałszowane. Jest to jeden z wyznaczników, dzięki którym można sprawdzić czy miód pszczeli faktycznie jest naturalny i prawdziwy. Jeśli szukają Państwo sprawdzonych miodów z polskich i zagranicznych pasiek zapraszamy na stronę 7 Miodowych Kontynentów – z chęcią zaprezentujemy Państwu całą gamę naszych prawdziwych i naturalnych miodów.
| ኁсևχ ኻኸոлеσиնу оզօсаብωգիπ | ኾикла յθկоклаχоц |
|---|---|
| Хрըчኑкрет рер ռዕχէдрያλ | Рըмቲጼո заγοፄեኯи |
| Цጵծኬνωхе йема | Щቀпсяπоψ цывро չуկуኞθձ |
| ጽкроբе ճιχа | Η иֆጨглիд че |
Mniszek lekarski to powszechnie spotykana roślina, popularnie nazywana mleczem. Mało kto wie, że posiada znakomite właściwości lecznicze. Korzeń mniszka jest bogaty w inulinę, sterole roślinne, trójterpeny, oraz sole potasu. Dzięki temu ma działanie oczyszczające, moczopędne, antybakteryjne i przeciwwirusowe. Pomoże też w przypadku problemów z wątrobą i woreczkiem żółciowym.
Nie znaleziono produktów, których szukasz. Wyjątkowy miód mniszkowy Miód mniszkowy to jeden z najszlachetniejszych miodów, który może okazać się zbawienny dla naszego organizmu w wielu sytuacjach. Wszystkie miody są bardzo zdrowe i często mogą zastąpić nawet kuracje lekami, jednak ten mniszkowy wyróżnia się na tle innych zarówno składem, jak i wyglądem oraz ceną. Polecany jest w leczeniu różnych dolegliwości i bardzo korzystnie wpływa na wiele funkcji organizmu. Poszukując dobrego miodu o leczniczych właściwościach, warto więc wziąć miód mniszkowy pod uwagę, czasem jednak może on być dość trudno dostępny. Z powodu pewnych trudności w jego pozyskiwaniu, jego cena jest nieco wyższa niż w przypadku innych rodzajów, jednak czasem warto wydać więcej, ponieważ efekty jego stosowania mogą nas zadziwić. Z czego powstaje i czym charakteryzuje się miód mniszkowy? Chyba każdy wie, jak wygląda i gdzie rośnie popularny mniszek lekarski. Jest to po prostu tak zwany dmuchawiec czy też mlecz, i właśnie z niego powstaje miód mniszkowy. Mogłoby się wydawać, że w związku z powszechnością występowania tej rośliny miód z niej zrobiony bardzo łatwo będzie nam kupić, jednak nic bardziej mylnego. Czasem bardzo ciężko jest go znaleźć, a główną z przyczyną jest to, że nie jest łatwo go pozyskać. Dzieje się tak dlatego że pszczoły często wykorzystują nektar z mniszka jako pożytek rozwojowy. Miód mniszkowy zwany jest często miodem majowym, ponieważ to właśnie w tym miesiącu popularne mlecze kwitną i pszczoły mogą zbierać z nich nektar. Często duże znaczenie ma tutaj region jego pozyskiwania, co wpływa znacząco na smak miodu. W wielu miejscach miód mniszkowy uznawany jest za jeden z najsłodszych. Ma on jasnożółtą lub pomarańczową, kremową barwę, a także dość słodki smak z wyczuwalnym aromatem mniszka. Miód ten dość szybko się krystalizuje. Cenny skład miodu mniszkowego Miód mniszkowy wyróżnia się bardzo bogatym w witaminy i minerały składem, przez co ma nieopisany wpływ na nasze zdrowie. Znajdziemy w nim triterpeny, karotenoidy i białka, a także witaminy B2 i C. Zawiera on także wiele biopierwiastków, a w tym między innymi żelazo, potas, mangan i fosfor. Do zawartych w nim cukrów prostych zalicza się fruktoza oraz glukoza, a oprócz nich w jego składzie znajdziemy także cholinę, która ma zbawienny wpływ szczególnie na wątrobę. Bardzo często miód mniszkowy wykorzystywany jest w przemyśle leczniczym i z łatwością kupić można preparaty powstałe na jego podstawie. Nie oznacza to jednak, że powinniśmy sięgać po ten cenny rodzaj miodu jedynie wtedy, gdy źle się poczujemy. Warto na stałe wprowadzić go do codziennej diety, ponieważ może on sprawić, że będziemy o wiele bardziej odporni na zachorowania, a do tego nasze samopoczucie znacznie się poprawi. Dodatkowo słodki, niepowtarzalny smak tego miodu sprawia, że będzie to wspaniały dodatek na przykład do herbaty. Kiedy warto stosować miód mniszkowy? Przez wzgląd na swój drogocenny skład miód mniszkowy będzie świetnym wyborem w leczeniu wielu schorzeń i dolegliwości. Stosuje się go przede wszystkim w chorobach związanych z sercem oraz wątrobą i drogami żółciowymi. Dzięki zawartości choliny obniża on poziom lipidów w wątrobie, a także powoduje efekt żółciopędny. Ponadto jest także świetnym lekarstwem w przypadku problemów z żołądkiem (wspomaga trawienie, łagodzi nadkwasotę, działa osłonowo), nerkami, drogami moczowymi i pęcherzem oraz niedokrwistością. Dzięki właściwościom moczopędnym przyspiesza on wydalanie toksyn z organizmu i stanowi duże wsparcie w leczeniu kamicy nerkowej. Miód mniszkowy warto stosować również na dolegliwości reumatyczne oraz w przypadkach wyczerpania psychofizycznego i ogólnego osłabienia organizmu. Warto wiedzieć, że ten rodzaj miodu znacznie wzmacnia układ odpornościowy oraz przyspiesza gojenie się ran. Bardzo dobrym pomysłem będzie zażywanie miodu mniszkowego podczas długotrwałej kuracji antybiotykowej, ponieważ ma on działanie osłonowe. Warto także wiedzieć, że miód mniszkowy w połączeniu z pyłkiem kwiatowym pomaga leczyć prostatę.
W smaku jest bardzo słodki i lekko mdławy. Miód z mniszka lekarskiego to znakomite źródło witamin (A, C i D), co przekłada się na jego korzystne działanie w organizmie człowieka. Wspiera układ odpornościowy i kostny, a często również stosowany jest pomocniczo w przypadku kaszlu suchego.
Miód to niezwykle zdrowy naturalny produkt, który otrzymujemy dzięki pszczołom. W ulach panują idealne warunki: temperatura, wilgotność, szczelność. Pokryte woskiem ściany nie przepuszczają bakterii i nieprzyjemnych zapachów, w środku jest zawsze ciepło: od +5 do +20 C. Dzięki temu można go przechowywać przez dziesięciolecia. W tym artykule zastanowimy się, ile miodu przechowywać, jakie są optymalne warunki przechowywania w mieszkaniu: zimne czy ciepłe, jak przedłużyć okres przydatności do spożycia i zachować jego użyteczne właściwości. Rozumiemy szczegółowo! Co za różnica? W szczelnie zamkniętych pojemnikach produkt pszczeli jest przechowywany w magazynie producenta do momentu zebrania partii o masie od 3000 do 100 000 kg, a następnie transportu. Odpowiedzialność za zachowanie towaru spoczywa na producencie i jest sprawdzana za pomocą oględzin przed sprzedażą. Okres przechowywania miodu w lodówce Idealnie od 8 miesięcy do 1 roku. To najlepsze miejsce do przechowywania miodu w domu. Jeśli przechowywane w chłodzie , to straci swoją lepkość, ale korzystne właściwości nie zostaną utracone. Najważniejsze, że nie jest niższa niż 5 C, a pojemnik jest hermetycznie zamknięty. Jeśli pokrywka przepuszcza powietrze, dostajesz słodycz z zapachem na przykład ryby, obok której leżała. Okres przechowywania miodu w zamrażarce Dopuszcza się przechowywanie miodu w zamrażarce w temperaturze nie niższej niż -5 C – tam twardnieje i zmienia kolor na biały. Efekt leczniczy nie zostanie utracony. Okres przechowywania miodu w temperaturze pokojowej Idealnie – od 8 miesięcy do 1 roku, w szczelnie zamkniętym opakowaniu – nieskończenie długo. Pozwala na przechowywanie miodu w temperaturze pokojowej, nie wyższej niż 20 C, w szafie lub na balkonie. Produkt pszczelarski sam w sobie jest bardzo dobrym konserwantem. Kompozycja zawiera enzymy, które zapobiegają namnażaniu się bakterii i pleśni. Podgrzanie prowadzi do przyspieszenia krystalizacji, a nawet zakwaszenia: przysmak bulgocze, na powierzchni tworzy się piana i pojawia się kwaśny smak. Może to powodować rozwarstwienie lub ciemnienie. Jeśli prawidłowo przechowujesz słodycz z pasieki, następuje tylko dosłodzenie: zmienia się kolor i konsystencja, ale nie smak. Co decyduje o trwałości miodu Temperatura Najważniejsze przy oszczędzaniu jest przestrzeganie reżimu temperaturowego w zakresie od +1 do +20 C, zgodnie ze standardem DSTU, maksimum to +25 rodzaje miodu są przechowywane w różnych warunkach: Odmiana miodowa Optymalna temperatura Przechowywanie Funkcje Lipa / Kwiatowy od -5 do +20 Lodówka / Szafka kuchenna / Zamrażarka Po zamrożeniu nie traci swoich właściwości i smaku. Długo nie krystalizuje. Po osiadaniu można go przechowywać w pomieszczeniach do +30 C. Rzepak od 0 do +5 Szafka na lodówkę Cukier szybko. Przechowywać tylko na zimno. W plastrach miodu od -5 do + 5 Lodówka / zamrażarka / piwnica Nie lubi zmian temperatury. Z mleczkiem pszczelim od 0 do +5 Lodówka / piwnica Domieszka mleczka pszczelego skraca czas przechowywania do 6 miesięcy. Z propolisem od 0 do +20 Lodówka / piwnica / szafka kuchenna Nie boi się zmian temperatury. Pozostaje lepki przez długi czas. Z pyłkiem od 0 do +20 Lodówka / piwnica / szafka kuchenna Z zastrzeżeniem warunków temperaturowych, może być przechowywany do 5 lat Z pergą od 0 do +20 Szafka kuchenna / Lodówka Chleb pszczeli zmieszany z miodem jest przechowywany około 1 roku i jest mało wymagający dla warunków. Należy pamiętać, dlaczego nie można mocno podgrzać nektaru z pasieki: prowadzi to do utraty witamin i mikroelementów. Produkt ciemnieje, pojawia się gorzki smak. Wilgotność Wysoka wilgotność w pomieszczeniu nieuchronnie doprowadzi do zakwaszenia wspaniałego przysmaku. Mniej znaczy lepiej. Idealnie, podczas przechowywania poziom wilgotności wynosi 40–75%. Im gorsze opakowanie i niższy stopień, tym mniejsza powinna być wilgotność otoczenia. Pojemność Przede wszystkim pojemnik musi być nieprzejrzysty i hermetycznie zamknięty. Idealne przechowywanie w glinianych lub ciemnych szklanych słoikach, dozwolone – w drewnianych wannach i beczkach. Elementy pszczelarskie pochłaniają zapach drewna, dlatego należy unikać pojemników wykonanych z materiałów iglastych. W celu uzyskania krótkoterminowych oszczędności lub wysyłki można użyć plastikowego pojemnika lub butelki. Ale taki pojemnik nie jest przeznaczony do długotrwałej konserwacji, ponieważ wpuszcza niszczące promienie słońca, z czasem reaguje z zawartością i zaczyna uwalniać toksyczne substancje. A jedzenie już jest niebezpieczne. Nie pozostawiaj też długo słodyczy w metalowym pojemniku, ponieważ zachodzi proces utleniania, a zagrażające życiu tlenki dostają się do Twojego ulubionego przysmaku. Szczelność Jak wspomniano powyżej, każdy pojemnik z elementami pszczelarskimi musi być hermetycznie zamknięty. W wyniku niewłaściwego przechowywania miód złuszcza się i zaczyna fermentować. Aby tego uniknąć, uważnie monitoruj szczelność pojemnika. Najlepiej kupić zestaw specjalnych słoików z hermetycznie zamkniętymi pokrywkami. Zapachy i kurz Miód łatwo wchłania pył mąki i cementu, zapach dymu i wszelkie chemikalia. Trzymaj słodycz z dala od potraw o silnym zapachu. Chyba że chcesz, oczywiście, nadać swojej ulubionej słodyczy specyficzny zapach np. Pikli lub kiszonej kapusty. Oświetlenie Ekspozycja na światło słoneczne w tym przypadku jest destrukcyjna: prowadzi do utraty wszystkich użytecznych i leczniczych właściwości. Jeśli zostawisz słoik na parapecie, w ciągu dnia twoja użyteczna słodycz zamieni się w płynny cukier. Okres trwałości plastra miodu Dzięki naturalnej skorupie nektar z pasieki w komórkach jest bardziej odpowiedni niż po wypompowaniu. Spowolnienie procesu krystalizacji i zachowanie wszystkich właściwości leczniczych. Działa ochronnie dzięki woskowi i propolisowi wchodzącym w skład miodu o strukturze plastra miodu. Średnio ich okres przydatności do spożycia wynosi 2-3 lata, w zależności od warunków. Procedura zapisywania ramek z plastrami miodu jest podobna do zwykłej, ale jest mały niuans: ramki woskowe przyciągają ćmy, dlatego szczególnie ważne jest, aby były hermetycznie zamknięte. Im niższy stopień, tym dłużej są przechowywane, można je nawet zamrozić. Warto jednak pamiętać, że plastry miodu nie tolerują wielokrotnego zamrażania i rozmrażania. W temperaturze pokojowej okres trwałości ramek skraca się do sześciu miesięcy. Co oznacza krystalizacja (słodzenie) miodu? Kandyzowanie nektaru z pasieki w żaden sposób nie wpływa na jego właściwości, a także nie świadczy o starości. Jest to naturalny proces, a okres krystalizacji zależy od składu pokarmu pszczelego: zawartości procentowej glukozy i fruktozy. Im więcej fruktozy, tym wolniej gęstnieje. Akacja – około 2 lata. Lipa – około 3 miesiące. Kasztan – około 6-12 miesięcy. Maisky – od 3 do 6 miesięcy (najwcześniej zbierane wiosną z kwitnących drzew i pierwszych kwiatów). Kasza gryczana – od 1 do 3 miesięcy (najlepsza do wyrobu ciasta miodowego). Spadziowy – przy prawidłowej obróbce będzie płynny przez półtora roku (produkowany w produkcji pszczelej, obejmuje spadzię (wydalanie mszyc i niektórych innych owadów) oraz spadzię (wg Wikipedii). Krótko o przechowywaniu miodu Możesz znaleźć wiele domowych opcji, na przykład miód z mniszka lekarskiego. Czy jest jakaś korzyść z tak wspaniałej uczty? Zdecydowanie tak. Ten syrop ma dużo witamin i jest bardzo przydatny zimą. Ale trzeba zrozumieć, że to nie jest produkt pszczeli. Jest jeszcze kilka innych ciekawych produktów: kawa wiedeńska, suflet, rzodkiewka z miodem, trepang. Również elementy pszczelarstwa można znaleźć w lekarstwach: maściach i balsamach. Nie jest tajemnicą, że oprócz właściwej organizacji przechowywania, ważny jest zakup „właściwego” produktu pszczelego. Można to sprawdzić na kilka sposobów: od ludowego po eksperckie i egzotyczne. Specjaliści przeprowadzają testy w komorze ultrafioletowej. W zależności od jakości kolor zmienia się pod wpływem promieniowania UV. Każdy rodzaj cudownego przysmaku ma swoją niepowtarzalną strukturę, smak i aromat. Miło jest włożyć smakołyk do pięknej miski i pić herbatę z całą rodziną! A co najważniejsze poprawia zdrowie! Zdasz dowolne badanie lekarskie: planowe, u kierowcy itp., Jeśli codziennie spożywasz pożyteczny produkt pszczelarski.
Miód z mniszka lekarskiego . Należy zauważyć, że produkcja miodu z mniszka lekarskiego jest trudniejsza niż innych rodzajów miodu, ponieważ miód z mniszka lekarskiego zawiera nie tylko nektar, ale także mleczny płyn, który może mieszać się z nektarem i wpływać na smak i jakość miodu.Czym charakteryzuje się miód z mniszka i co go wyróżnia? Jakie substancje znajdziemy w jego składzie? Jak wpływa na nasze zdrowie i w jaki sposób go stosować? Czy istnieją przeciwwskazania do spożywania miodu mniszkowego? W artykule przedstawiamy odpowiedzi na powyższe pytania i prezentujemy prosty przepis na domowy miód (syrop) z mniszka. Miód z mniszka – charakterystyka Miód mniszkowy powstaje z nektaru zebranego z żółtych kwiatów mniszka lekarskiego, inaczej nazywanego mleczem lub dmuchawcem. Mimo że ta roślina odbierana jest jako chwast porastający nasze ogródki, trawniki i nieużytki, to niezwykle ceniona jest przez zielarzy. Z liści mniszka przygotowuje się prozdrowotne napary oraz herbaty. Miód mniszkowy wyróżnia się na tle innych miodów odmianowych bardzo niską kwasowością ogólną oraz wyjątkowym, słodkim smakiem. Ma bardzo intensywny aromat i może przybierać barwę jasnożółtą lub pomarańczową. Niestety, nie jest on ogólnodostępny, co oznacza, że nie kupimy go w sklepach spożywczych, a jedynie w pasiekach lub w sklepach internetowych. Ograniczona dostępność wpływa jednak na dość wygórowaną cenę. Warto wspomnieć, że miód z mniszka nie jest tak popularny, jak miód rzepakowy czy miód gryczany, jednak cechują go wyjątkowe właściwości zdrowotne. Proces krystalizacji Miód z mniszka szybko ulega procesowi krystalizacji, który następuje maksymalnie w ciągu kilku tygodni. Wówczas miód przybiera barwę jasnożółtą i zmienia swoją strukturę na drobnokrystaliczną. Uwaga: Pamiętajmy o tym, że proces krystalizacji zachodzi naturalnie. Pod jego wpływem miód nie traci cennych składników odżywczych ani właściwości leczniczych. Kaloryczność Miód z mniszka, jak każdy rodzaj miodu, jest produktem wysokokalorycznym. W jego 100 gramach zawartych jest około 320 kalorii. Oznacza to, że powinien być spożywany z umiarem, zwłaszcza w przypadku osób borykających się z nadwagą i otyłością. Co znajdziemy w składzie miodu z mniszka? Miód z mniszka pozytywnie wpływa na nasze zdrowie za sprawą jego unikalnego składu. W tym produkcie od pszczół znajdziemy witaminy z grupy B, które wspierają nasz układ nerwowy, a także witaminę A i witaminę C, które wzmacniają odporność. Działanie antybakteryjne i przeciwzapalne wynika natomiast z zawartości garbników i flawonoidów. Asparagina wspiera nasze procesy myślowe i poprawia koncentrację, inulina ochrania jelita przed atakiem infekcji, a triterpeny wpływają na obniżenie cholesterolu we krwi. W składzie miodu z mniszka lekarskiego znajdziemy cukry proste (glukoza i fruktoza), kwasy organiczne, enzymy, kwasy fenolowe, flawonoidy, triterpeny, karotenoidy, witaminy – w tym witaminy z grupy B (B2 i B4) i witaminę C, żelazo, mangan, potas, fosfor. Miód z mniszka – na co stosować? Prozdrowotne właściwości Miód z mniszka pozytywnie wpłynie na zdrowie całej rodziny Miód z mniszka charakteryzuje się szerokim działaniem prozdrowotnym, dzięki czemu wpłynie nie tylko na poprawę naszej odporności. Miód mniszkowy wykazuje działanie: przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne, przeciwmiażdżycowe, antyoksydacyjne, moczopędne. Miód z mniszka na wątrobę i drogi żółciowe Miód z mniszka cechują właściwości detoksykacyjne, dzięki czemu jest on stosowany w celu ochrony narządu wątroby – obniża poziom lipidów. Obecność choliny sprawia, że miód wspomaga prawidłową pracę dróg żółciowych, ponieważ zwiększa efekt żółciopędny. Łagodzi również stany zapalne żołądka. Miód mniszkowy na odporność Ten rodzaj miodu wzmocni także nasz układ immunologiczny i doda nam energii. Warto go stosować zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym, kiedy wzrasta ryzyko rozwoju infekcji wirusowych i bakteryjnych. Dodatkowo miód możemy przyjmować jako środek osłonowy w trakcie antybiotykoterapii. Sprawdzi się również w stanach przewlekłego zmęczenia, zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Miód na trawienie Produkt od pszczół może pomóc nam z w przypadku występowania zaparć, zgagi i innych problemów powiązanych z układem trawiennym. Wpływa on na procesy trawienia, wspomaga leczenie zapalenia błony śluzowej jelita oraz zwalcza szkodliwe bakterie bez naruszania naturalnej mikroflory. Miód z mniszka na niedokrwistość Spożywanie miodu mniszkowego zalecane jest dla osób borykających się z niedokrwistością spowodowaną niedoborami żelaza w diecie. Miód mniszkowy na nerki Dzięki działaniu moczopędnemu miód mniszkowy skutecznie oczyszcza nerki ze złogów oraz usuwa z organizmu toksyny. Może wspomóc również leczenie kamicy nerkowej. Miód z mniszka działa przeciwmiażdżycowo Miód determinuje obniżenie stężenia cholesterolu we krwi, dzięki czemu zapobiegniemy rozwojowi miażdżycy prowadzącej do chorób układu sercowo-naczyniowego. Działaniem przeciwmiażdżycowym charakteryzują się przede wszystkim kwasy polifenolowe. Miód leczy kaszel i infekcje dróg oddechowych Miód mniszkowy wykazuje działanie wykrztuśne, przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne, dzięki czemu łagodzi objawy związane z infekcjami dróg oddechowych. W przypadku mokrego kaszlu miód rozrzedza wydzielinę, natomiast przy suchym kaszlu nawilża podrażnioną śluzówkę. Miód z mleczy na skórę Produkt od pszczół pozytywnie wpłynie na kondycję naszej skóry: odżywi, nawilży, przywróci jędrność i elastyczność, będzie zapobiegać starzeniu się komórek skóry, przyspieszy procesy gojenia się ran. Warto także wspomnieć, że zawarte w nim kwasy organiczne wykazują działanie złuszczające i zmiękczające nasz naskórek – dzięki nim miód z mniszka może wpłynąć na rozjaśnienie przebarwień potrądzikowych. Natomiast olejki eteryczne zapobiegają stanom zapalnym skóry i złagodzą zmiany trądzikowe. Miód z mniszka na włosy Miód z mniszka lekarskiego znajduje zastosowanie nie tylko w pielęgnacji skóry, ale również i włosów. Dzięki właściwościom higroskopijnym zatrzymuje on wilgoć w środku włosów, przez co wpływa na ich nawilżenie. Witaminy i składniki mineralne dodatkowo wzmacniają kosmyki od środka i sprawiają, że nasza fryzura jest wygładzona i pełna naturalnego blasku. Jakie jest zastosowanie miodu z mniszka? Miód mniszkowy możemy stosować w roli smarowidła do pieczywa, dodatku do potraw oraz zamiennika cukru Miód mniszkowy charakteryzuje się wyjątkowo słodkim smakiem, dlatego też przede wszystkim sprawdza się w roli smarowidła do chleba i naleśników lub w roli naturalnego słodzika do herbaty i kawy. Pamiętajmy jednak o dwóch ważnych kwestiach. Po pierwsze, miód jest produktem wysokokalorycznym, co oznacza, że należy stosować go z umiarem – za optymalną dawkę uchodzą 3 łyżeczki miodu na dobę. Po drugie, stosując miód w roli zamiennika białego cukru, musimy wiedzieć, że traci on swoje drogocenne właściwości w temperaturze powyżej 40 stopni Celsjusza. Dlatego też należy dodawać go wyłącznie do przestudzonych napojów. Jeżeli chcemy wpłynąć na nasz układ immunologiczny, wówczas miód możemy przyjmować w formie dodatku do niegazowanej, letniej wody. Miód z mniszka lekarskiego znajduje również zastosowanie w kosmetyce. Jak wspomnieliśmy wyżej, w pozytywny sposób oddziałuje on na kondycję naszej skóry oraz włosów, dlatego też warto wykorzystać go do wykonania domowych maseczek do twarzy czy masek do włosów. Możemy go także punktowo nakładać na zmiany skórne. Jak przechowywać miód z mniszka lekarskiego? Miód powinniśmy przechowywać w miejscu chłodnym i zaciemnionym, dbając o to, aby nie wystawiać go na działanie promieni słonecznych. Słoik należy za każdym razem dokładnie zakręcać, ponieważ ten produkt od pszczół może chłonąć wilgoć z otoczenia. Jakie są przeciwwskazania do spożywania miodu z mniszka? Na miód z mniszka powinny uważać przede wszystkim osoby uczulone na produkty pszczele oraz na pyłki kwiatowe – wówczas mogą wystąpić skutki uboczne, np. wysypka skórna, nudności, problemy z oddychaniem. Jako że miód należy do produktów wysokokalorycznych, to ostrożność w jego spożywaniu powinny zachować osoby borykające się z nadwagą, otyłością, będące na diecie oraz ze skłonnościami do tycia. Miodu nie powinno podawać się również niemowlętom. Miód z mniszka lekarskiego a ciąża Zwłaszcza w źródłach internetowych możemy znaleźć wiele sprzecznych opinii, które przedstawiają miody jako produkty spożywcze zabronione dla kobiet w ciąży. Dlaczego? W miodzie zawarte są naturalne bakterie, które stanowią zagrożenie dla organizmu noworodków, ponieważ wywołują zatrucie jadem kiełbasianym. Jednak w przypadku kobiet w ciąży ryzyko zatrucia jest minimalne z uwagi na kwasowe środowisko panujące w przewodzie pokarmowym. Oznacza to, że miód z mniszka jest bezpieczny zarówno dla przyszłej mamy, jak i dla dziecka. Do przeciwwskazań należą jednak: cukrzyca ciążowa, uczulenie na miód, nadwaga. Uwaga: Przed włączeniem miodu mniszkowego do diety w czasie ciąży, warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym. Miód z mniszka lekarskiego a cukrzyca Ze względu na obecność naturalnych cukrów prostych miód nie jest zalecany dla diabetyków oraz osób zmagających się z insulinoopornością. Miód cechuje również wysoka wartość indeksu glikemicznego, co oznacza, że w szybkim tempie podwyższa on poziom glukozy we krwi. Diabetycy mogą natomiast sięgać po napar z kwiatów mniszka lekarskiego, który stosowany jest profilaktycznie podczas leczenia cukrzycy. Domowy miód (syrop) z mniszka – jak go wykonać? Przepis Na początku powinniśmy wyjaśnić, że w rzeczywistości domowy miód z mniszka lekarskiego nie jest miodem – a syropem. Powszechnie funkcjonuje jednak pod określeniem miód. Syrop z mniszka lekarskiego wykazuje podobne właściwości co miód mniszkowy: oddziałuje na układ oddechowy, wspomaga pracę układu pokarmowego, łagodzi infekcje dróg moczowych, przyspiesza gojenie się ran i łagodzi stany zapalne skóry, oczyszcza nasz organizm z toksyn. Przepis na miód (syrop) z mniszka lekarskiego Do przygotowania domowego miodu z mniszka potrzebujemy: około 500 koszyczków mniszka lekarskiego, kilogram cukru, dwie cytryny, litr wody. Uwaga: Główki kwiatowe powinniśmy zebrać przed południem w suchy, słoneczny dzień. Wybierajmy miejsca, które są zlokalizowane jak najdalej od ruchliwych ulic. Najlepszym miesiącem do zbierania mleczy jest maj. Po zebraniu kwiatów mniszka lekarskiego pozbywamy się z nich insektów. Sprawdzamy również, czy kwiaty nie zawierają piasku lub ziemi. Następnie umieszczamy je w garnku i zalewamy litrem wody. Całość doprowadzamy do wrzenia i gotujemy na wolnym ogniu przez około 15 minut. Gotowy wywar odstawiamy na dobę w chłodnym i zaciemnionym miejscu. Po upływie tego czasu wywar należy odcedzić, np. za pomocą gazy. Kolejny krok to dodanie cukru białego oraz ponowne gotowanie – na początku całość doprowadzamy do wrzenia, a następnie wolno gotujemy przez około 2 godziny do uzyskania konsystencji syropu. Gdy zauważymy, że cukier całkowicie się rozpuścił, wówczas do garnka dodajemy świeżo wyciśnięty sok z dwóch cytryn. Na końcu gotowy miód przelewamy do wyparzonych słoików, które owijamy ręcznikiem i pozostawiamy na minimum 3 godziny – wydłuży to termin przydatności do spożycia. Ostatnim krokiem jest odwrócenie słoików do górny dnem i pozostawienie na kolejne 3 godziny. Uwaga: Z przedstawionego przepisu powinniśmy uzyskać minimum 3 słoiki syropu o pojemności 200 mililitrów. Dawkowanie syropu Zaleca się, aby przyjmować syrop z mniszka lekarskiego w dawce 2-3 łyżeczki dziennie. Domowym miodem możemy również posłodzić kawę lub herbatę. Przeciwwskazania do stosowania Syropu z mniszka lekarskiego nie powinny spożywać: osoby zmagające się z cukrzycą i insulinoopornością, osoby zmagające się z wrzodami żołądka i nadkwaśnością żołądka, osoby cierpiące na niedrożność jelit. Bibliografia Z. Warakomska, Miód i pyłek z mniszka, Pszczelarstwo, 2000 E. Majewska, B. Drużyńska, D. Derewiaka, M. Ciecierska, R. Wołosiak, Fizykochemiczne wyróżniki jakości wybranych miodów nektarowych, Bromatologia i Chemia Toksykologiczna, 2015 B. Kędzia, E. Hołderna-Kędzia, Miód i surowce roślinne w leczeniu chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego, Postępy Fitoterapii, 2017 A. Rolnik, B. Olas, Mniszek pospolity (Taraxacum officinale) – skarbnica związków prozdrowotnych, Kosmos. Problemy Nauk Biologicznych, 2019 red. B. Kędzia, Miód naturalny w medycynie i farmacji. Pochodzenie, właściwości, zastosowanie, preparaty lecznicze, Narodowy Uniwersytet Farmaceutyczny Ministerstwa Ochrony Zdrowia Ukrainy, 2017 Jakie składniki odżywcze zawiera miód z mniszka? Dlaczego warto sięgnąć po miód mniszkowy? To proste! Ze względu na jego skład bogaty w witaminy oraz minerały niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Które z nich można znaleźć w tym wyjątkowym produkcie? Przede wszystkim witaminy z grupy B, kwas askorbinowy, a także 08 GRU Krystalizacja miodu to naturalny proces zachodzący w miodzie i jeden z głównych wyznaczników tego, że miód jest wartościowy. Czas krystalizacji miodu (potocznie o krystalizacji miodu mówi się jako o scukrzaniu miodu) jest jednak różny dla różnych odmian miodów i może wynosić od kilku tygodni do nawet kilkunastu miesięcy. Miód wybierany z ula ma postać płynną (tzw. patoka) z czasem przechodzi w stan stały (tzw. krupiec). Czas procesu krystalizacji miodu zależy składu miodu, czyli od tego z jakich roślin został zebrany. O szybkości krystalizacji miodu decydują proporcje dwóch głównych cukrów znajdujących się w miodzie, a mianowicie glukozy i fruktozy oraz gęstość miodu – procentowa zawartość wody w miodzie. Miody, które zawierają więcej glukozy krystalizują szybciej, natomiast w miodach z większą ilością fruktozy proces krystalizacji miodu jest o wiele wolniejszy. Czas krystalizacji różnych odmian miodów krystalizacja miodu akacjowego – długi okres krystalizacji, zazwyczaj ok. kilkanaście miesięcy krystalizacja miodu rzepakowego – krystalizacja przebiega bardzo szybko, zaczyna się już w ciągu 1-2 tygodni, 2-3 miesięczny miód rzepakowy powinien być już całkowicie skrystalizowany krystalizacja miodu spadziowego ze spadzi iglastej i liściastej – krystalizacja długa, do ok. roku krystalizacja miodu wrzosowego – przebiega dość szybko, do kilku miesięcy krystalizacja miodu gryczanego – miód gryczany krystalizuje powoli, do ok. 6-8 miesięcy krystalizacja miodu lipowego – miód lipowy krystalizuje w ciągu kilku – kilkunastu tygodni krystalizacja miodu wielokwiatowego – miód wielokwiatowy krystalizuje w czasie do kilku miesięcy.
1. Czy miód jest bezpieczny dla ciężarnych? Specjaliści uspokajają, że spożywanie miodu nie stanowi zagrożenia dla kobiet w ciąży. Mimo to niektórzy lekarze zalecają sięganie po miód pasteryzowany. Powodem, dla którego są zdania, iż miód nie jest właściwym produktem dla ciężarnych, jest zawartość zarodników botulinowych.
Jestem z siebie dumna. Po pół godzinie latania z nożyczkami po górskiej łące wróciłam do domu z całym koszem pięknych, soczyście żółtych kwiatów mniszka lekarskiego. Nazwa jest już dla mnie jasna. Roślina ma właściwości lecznicze, działa antyseptycznie i przeciwzapalnie niszcząc zarówno bakterie i wirusy. Jest szczególnie skuteczna w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych, do stosowania także codziennego, profilaktycznie w celach odpornościowych. I można z mniszka zrobić z syrop, a wręcz łudząco podobny w konsystencji i w smaku “miód”. Mój wygląda jak gryczany i nie zrobiła go pszczoła, tylko ja! Dzielę się z Wami przepisem. Zapraszam! Kwiaty mniszka lekarskiego, potocznie zwanego mleczem, zrywamy w maju (najlepiej na samym początku – między 3-6 maja), kiedy kwitnie jak szalony. Najlepiej w słoneczny, ciepły dzień w samo południe. Zebrałam cały kosz, myślę, że ok. 4 litrów kwiatów gdyby włożyć je do słoików. Niech Was jednak ta ilość nie zmyli – syropu (bynajmniej nie koloru złotego) otrzymałam niewiele, bo ponad 1 litr. Robiąc miód wybrałam nieco bardziej pracochłonną wersję. Co potrzebujesz: ok 4 l kwiatów ok 1 litra wody ok 1 kg cukru (500 g trzcinowego i 500 g muscovado dark firmy „Billington’s – użyłam jakościowo jak najlepszego cukru – tyle cukru podają tradycyjne przepisy, jedna w tym roku z uwagi na niezwykle aromatyczny pyłek mniszka użyłam niespełna 400 g i choć co prawda konsystencja była mniej gęsta, ale syrop pyszny). 1-2 cytryny 4-6 goździków — sitko, lejek, gaza, słoiczki, buteleczki (jak kto woli) Jak robimy: Wysypujemy kwiaty na papier do pieczenia i pozwalamy uciec żyjątkom. U mnie było ich niewiele, podczas zbierania starałam się strzepywać robaczki jednak delikatnie by nie strzepać drogocennego kwiatowego pyłku – to on jest w syropie najważniejszy. Wspominana bardziej pracochłonna wersja to… użycie do „miodu” samych płatków kwiatów. Ale jest na to rada: nożyczki, pomoc syna i męża, wesoła rozmowa albo dobra muzyka. Obcinanie płatków do garnka zajęło nam około 45 minut – nic takiego. Dzięki temu mam pewność, że nie dostanie się do syropu charakterystyczna goryczka z mleczka (choć można użyć całych kwiatów – aż tak dużej różnicy nie będzie). Płatki wrzuciłam do garnka razem z goździkami i zalałam 1 litrem gorącej wody, ugniatając by się zanurzyły – wchłaniają jednak szybko wodę tworząc rodzaj papki. Całość gotuję pod przykryciem na małym ogniu ok 30 minut. Już wtedy kolor soku robi się podobny do mocno zaparzonej herbaty. Na koniec wrzucam pokrojoną w plastry cytrynę – oczywiście wcześniej umytą dokładnie i sparzoną. Taką mieszaninę zostawiam na noc. Rano przecedzam całość przez sitko wyłożone gazą do drugiego garnka – ciemny wyciąg z płatków i cytryny wyciskam w dłoni jak gąbkę. Soku mam ponad litr. Dodaję oba cukry i rozpuszczam podgrzewając. Gotuję na małym ogniu (by nie bulgotało) ok godziny. W tym czasie wywar gęstnieje pomalutku przypominając konsystencją syrop. Głęboki, brązowy kolor mnie zachwyca. Po godzinie przelewam syrop przez lejek do wyparzonego litrowego słoika i do buteleczki (200 ml). Resztę z garnka wylizuję. „Co za smak! Jak miód!” – krzyczę z niedowierzaniem w myślach. Wlewam resztę do kubka i zalewam ciepłą wodą – piję. Potężna dawka węglowodanów – co za słodycz. Odkąd mam syrop w domu piję łyżeczkę dziennie – albo wzmacniająco jako syrop na gardło, albo słodząc herbatę, albo dodając do sosu do sałatki (wymieszałam łyżkę z oliwą z oliwek – boskie!), albo z wodą o poranku, albo, albo.. Bon Appetit! Całość, krok po kroku opisuję na instastories w dziale „przepisy” 🙂
Możesz pijać od dwóch do trzech szklanek na dzień. 6. Piwo i sok z cytryny. Sok z cytryny to tradycyjny lek, który stymuluje oczyszczanie nerek oraz pomaga usuwać kamienie nerkowe. W tym wypadku łączymy go z moczopędnymi właściwościami piwa, które konsumowane w małych ilościach może rozszerzyć drogi układu moczowego oraz Początek maja to ostatni dzwonek na zebranie mniszka lekarskiego i przygotowanie z niego tak zwanego miodu. Nim przekażę wam tę wiedzę nietajemną, jeszcze chwilę się powymądrzam. Mniszek lekarski i mlecz to nie to samo, wbrew temu, co sądzi zdecydowana większość osób. Są to jednak rośliny, które stosunkowo łatwo od siebie odróżnić, w czym może pomóc poniższa grafika. Kolejną kwestią jest nazewnictwo. Oczywiście to, co będziemy przygotowywać z kwiatów mniszka lekarskiego nie jest prawdziwym miodem, gdyż ten jest efektem działalności pszczół. Jest to jedynie nazwa, która ma ułatwić komunikację, podobnie jak w przypadku wegetariańskich burgerów czy mlek roślinnych. Do rzeczy – jak zrobić syrop z mniszka? Kwiaty mniszka lekarskiego zbieramy wtedy, gdy są one w pełni rozkwitu, ale nie zamieniają się jeszcze w tzw. dmuchawce. Na wycieczkę na łono natury najlepiej wybrać suche i słoneczne przedpołudnie, kiedy kwiaty są pięknie otwarte. Wybieramy miejsca z dala od ulicy i spalin. Na około litr syropu potrzebujemy: *500 główek kwiatów*litr wody*kilogram cukru*2 cytryny*1 pomarańcza Świeżo zebrane kwiaty układamy na gazecie lub materiale na około 2 godziny tak, by opuściły je wszelkie żyjątka. Następnie zalewamy je litrem wody (nie płuczemy zbiorów, by nie stracić cennego pyłku!) i gotujemy około 20 minut, licząc od zagotowania. Po ostudzeniu wywaru, chowamy go do lodówki na około 24 godziny. Po tym czasie przecedzamy całość przez ściereczkę lub gazę, wyciskając wszystko dokładnie. Kwiaty wyrzucamy, a płyn podgrzewamy na niewielkim ogniu. Gdy będzie gorący, powoli dosypujemy cukier oraz wyciśnięte cytryny i pomarańczę bez farfocli i gotujemy kilka godzin do uzyskania pożądanej konsystencji. Zazwyczaj zajmuje to około 3 godzin. Następnie miód z mniszka przelewamy do słoików, dbając o to, by wieczko nie było wypukłe. Ostatnio w moje ręce wpadła książka “Dzikie smaki. Kuchnia zwariowanego zbieracza roślin”. Co prawda nie zawiera przepisu na miód z mniszka, ale znajdziemy w niej wiele innych, odjechanych propozycji. Przyznam szczerze, że o wielu roślinach przeczytałam po raz pierwszy. Co ciekawe, autorki tej pozycji, Gosia i Kaja z Mead Ladies, na co dzień mieszkają w 60 stron pozycji to wskazówki dla miejskich zbieraczy roślin, wykaz gatunków trujących i słowniczek wraz z bibliografią. Przepisy podzielone są na działy, wśród których znajdziemy kłącza, bulwy, korzenie, grzyby, liście, a także kwiaty i pąki. Na szczególną uwagę zasługuje tu sam sposób wydania książki – świetnej jakości papier, ładne zdjęcia i przejrzysty układ to super rozwiązanie dla estetów. Sama skorzystam z przepisów jedynie wybiórczo, bo na chwilę obecną nie byłabym w stanie rozpoznać większości z tych roślin, ale zawsze stanowi to jakiś punkt wyjścia do nauki. Tymczasem zakasajcie rękawy i korzystajcie z ostatnich chwil na zebranie kwiatów mniszka lekarskiego. Smacznego! Nie lekceważ tych zwierząt, aw naszym artykule chciałbym zwrócić uwagę na ich główny produkt życiowy - miód. Istnieją dwie odmiany kreacji naturalnej – kwiatowa i spadziowa. W naszym regionie najczęściej spotykane odmiany miodów kwiatowych są zbierane w regionach południowych i zachodnich, pszczelarstwo jest bardzoMiód z mniszka lekarskiego po raz pierwszy zagościł w moim domu. Do tego zrobiłam go sama, całkowicie sama. Kiedy na podwórku rodziców zobaczyłam połacie mleczyków doszłam do wniosku, że szkoda by zginęły pod ostrzami kosiarki. Mogą zginąć z moich rąk jednocześnie dając z siebie to co mają najlepszego. Nieźle to wykombinowałam, co? Miód z mniszka lekarskiego – składniki odżywcze Miód z mniszka ma bardzo cenny skład. Jest bogaty w witaminy i przeciwutleniacze. Szczególnie w witaminę C oraz B2. Witamina C odpowiada za zwiększenie odporności i wspomaga układ immunologiczny. Ponadto dba o naszą cerę, ponieważ zwalcza wolne rodniki. Natomiast witamina B2, czyli ryboflawina wspomaga odchudzanie, odgrywa ważną rolę w przemianie materii i jest niezbędna, by nasz układ nerwowy funkcjonował prawidłowo. Miód z mniszka lekarskiego zawiera także przeciwutleniacze, które chronią przed chorobami nowotworowymi oraz leczą stany zapalne w naszym organizmie. W miodzie mniszkowym znajduje się też wiele innych cennych składników, jak na przykład potas, mangan, fosfor czy żelazo. Zastosowanie Miód mniszkowy ma bardzo szerokie zastosowanie. Stosuje się go zarówno w leczeniu, jak i w profilaktyce. Poleca się go szczególnie przy: – schorzeniach wątroby i dróg żółciowych, – dolegliwościach układu moczowego, – problemach żołądkowych, niestrawności, – przeziębieniu i grypie, – osłabieniu fizycznym i psychicznym, – dolegliwościach reumatycznych. Miód mniszkowy stosowany jest nie tylko w leczeniu przeróżnych schorzeń. Stanowi świetny dodatek w codziennej diecie. Znajduje również zastosowanie w kosmetyce, można z niego przygotować maseczki, balsamy oraz kąpiele. Jednak miód z mniszka jest trudny w pozyskaniu, a co za tym idzie jest miodem drogim. Dlatego postanowiłam spróbować zrobić substytut prawdziwego mniszkowego miodu. Ale umówmy się, używana we wpisie nazwa „miód” to spore uproszczenie. W zasadzie to bardziej syrop niż miód. I ten właśnie miód-syrop będzie nam przydatny w sezonie jesiennym. Sprawdza się w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych, kaszlu i bólu gardła. Dorośli mogą pić 2-3 łyżeczki syropu na dobę, dzieci połowę mniej 1-1,5 łyżeczki. Taki syrop można podawać dzieciom już od 9 miesiąca życia. Co prawda miód mniszkowy robiony samemu to nie jest taki sam miód jak ten robiony przez pszczoły. Ale moim zdaniem warto poświęcić trochę czasu na jego przygotowanie. I pewnie nie wpadłabym na ten pomysł, gdyby nie fakt posiadania sporej ilości mniszka przed oczami. O czym wspomniałam na początku. Szybko poszło, z pomocą sąsiadki i dzieciaków w kilka minut uzbierałyśmy sporą ilość kwiatów. Dokładnie nie powiem wam ile sztuk, ale 5-litrowe wiaderko było pełne. Czego dokładnie potrzebujemy? mniszek lekarski (źródła mówią, że około 500-700 kwiatów) 1-1,5 litra wody kilogram nierafinowanego cukru 2-3 cytryny opcjonalnie cynamon i goździki Wykonanie Kwiaty mniszka po zerwaniu najlepiej rozsypać na papierowych ręcznikach. Wszystko po to, by trochę podeschły, wtedy wszystkie żyjące w nich stworzonka uciekną. Moje kwiaty leżały zebrane w wiaderku pół dnia, po czym rozłożyłam je na przykrytych ręcznikami papierowymi blaszkach i wystawiłam na słońce. Na godzinę. Po godzinie zebrałam mniszki i przełożyłam do dużego garnka, zalałam wodą i na małym ogniu gotowałam (bez przykrycia) przez godzinę. Nie wystraszcie się zapachu, jest dość specyficzny, warto zadbać o dobrą wentylację kuchni. Po godzinie przykryłam garnek gazą i zabezpieczyłam gumką, ale możecie też użyć nitki czy czegokolwiek co macie w domu. I tą miksturę odstawiłam na całe 24 godziny, a nawet ciut więcej. Po upływie doby odsączyłam przez gazę powstały sok, a główki mniszka dokładnie odcisnęłam przy pomocy rąk mojego męża. Dodałam wyciśnięty z dwóch dorodnych cytryn sok oraz cukier. Taką mieszankę zagotowałam, czasu do czasu mieszając gotowałam ją do czasu aż osiągnęła odpowiednią konsystencję. Czyli zgęstniała jak prawdziwy miód. Po wszystkim przelałam do wyparzonych wrzątkiem słoików. I gotowe! No może niezupełnie, bo teraz nasz miód musi ostygnąć. Najlepiej zostawić nasze słoiki zawinięte w koc lub przykryte grubszym ręcznikiem (tak zwane suche wekowanie). A po kilku godzinach ustawić do góry dnem. ♥ ♥ ♥ ♥ Jeśli spodobał Ci się ten wpis będzie mi niezmiernie miło, gdy zostawisz po sobie ślad. Zapraszam do śledzenia mojego profilu na facebook oraz instagram.
.
